Ekologia

Większość zwierząt, od świerszczy do małp, wyjców i od ryb do ptaków, ustala swe terytoria. Terytorium jest to obszar, do którego jakieś zwierzę oznajmia swe prawo, i którego broni przed wtargnięciem innego samca tego samego gatunku. Znaczenie śpiewu ptaka w obronie terytorium potwierdzają doświadczenia Williama C. Dilgera z Cornell University. Dilger mianowicie przywiązywał wypchanego samca drozda do głośnika, połączonego z ukrytym magnetofonem. W chwili, gdy odtwarzano zarejestrowany śpiew samca drozda, autentyczny samiec-drozd, który zaznaczał swe terytorium, odpowiadał w charakterystyczny sposób, tzn. jeżeli odtwarzano zapisany śpiew, lecz utrzymywano jego małe natężenie, to broniący obszaru samiec atakował wypchanego ptaka. Jeżeli jednak wzmocniono siłę głosu, broniący ptak ustępował. Co więcej, ten sam wypchany ptak był całkowicie ignorowany wówczas, gdy odtwarzano zapisany śpiew ptaka jakiegoś innego gatunku. Często sądzimy, że sygnały słyszalne, to takie, które możemy odbierać własnymi uszami. W rzeczywistości wiele dźwięków wydawanych przez zwierzęta mieści się w skali dla nas niesłyszalnej. Młode szczury i myszy wydają wciąż piski o częstotliwości przekraczającej możliwości ich wykrywania> przez ucho ludzkie. Jednym z najlepiej znanych przykładów posługiwania się dźwiękiem o wysokiej częstotliwości u zwierząt jest echolokacja u nietoperzy. Niemal dwa wieki temu Lazzaro Spallanzani zaobserwował, że ssaki te w pomieszczeniu zupełnie ciemnym mogą latać wokół obiektów, nie uderzając o cokolwiek. Przekonany, że mogą one mieć tak wyjątkowo ostry wzrok, Spallanzani nałożył im na głowy czarne kaptury. Okazało się, że jeśli zasłaniały one tylko oczy, zwierzę nie traciło nic ze zręczności w locie po ciemku. Natomiast jeśli kaptury zakrywały im również uszy, czyniły je jakby niewidomymi.
Folia bąbelkowa pomoc drogowa warszawa Obrazy dla dzieci